بر باد رفته، رویایی!

بچه تر که بودم فکر می کردم وقتی خدمت سربازیم تموم بشه حداکثر 20 سالمه، یه خط سبیل پشت لب دارم و احیانا وقتی به خونه بر می گردم یک لباس خاکی رنگ تنم باشه! وقتی وارد کوچه می شم، مامانمو می بینم که جلوی در ایستاده و منتظره که پسر "مرد"شو بغل کنه...حالا اما 25 سالمه و خودت تا تهشو برو!

 

+ سه سال اینجا بودم. تمام سرمایه ام از این سه سال، سه دوست و نصفی بود!

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ٤ آذر ۱۳٩٠
تگ ها : خدمت سربازی