فراموشی

آدمی از روزی به فنا می‌رود که بزرگترین اتفاقاتِ دنیوی، برایش عاداتی می‌شود پیش پا افتاده و روزمره. روزی که آدمی لذت نفس کشیدن را از دست می‌دهد و چشمانش را روی خوابها - این خزانه خاطرات و سرچشمه خلاقیت- به سادگی می‌بندد. خوابها...

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱٦ بهمن ۱۳٩۳
تگ ها :