تبعید اجباری

چیزی درونم می‌جوشد برای نوشتن از خواب‌هایم. برای نوشتن از قطره قطره نور ِ آگاهی که به چشمانم چکه می‌کند تا خودم را در تاریکی خوابهایم، شفاف‌تر ببینم. گاهی اما نور ِ بیداری، فیلم ِ خوابهایم را می‌سوزاند و صبح، قاتل خاموشی می‌شود برای تمام رویاها...

 

 

 

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱٥ شهریور ۱۳٩۳
تگ ها :