درود باد بر این موکب خجسته، درود *

آخرین روز کاری سال 92 عجیب دلگیر شده. زمان در کندترین حالت ممکن می‌گذرد. صدای انفجار از تمام خیابان‌های تهران بلند است. پای پنجره "اردیبهشتی‌" ایستاده‌ام و بی توجه به این دلگیری، اتفاقات امسال را لابه‌لای فریاد باروت‌های گرم مرور می‌کنم. سالی سرشار از تجربه‌ها ناب و نو. 12 ماه 92، یکجا، به اندازه چند سال تجربه‌ساز بود. چالش‌ها و اتفاقاتی که هر کدامشان نقطه عطف روزها، ماه‌ها و سال‌های بعد خواهد بود. حالا سراپا در انتظار سومین سال از دهه 90 نشسته‌ام. به امید تجربه‌های خاص؛ چالش‌های جدید.

 

* ملک الشعرای بهار

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ٦:٢٢ ‎ب.ظ روز ٢٧ اسفند ۱۳٩٢
تگ ها :