روز هفتم

با وجود اینکه شش روز از شروع سال جدید می گذره اما از کل درختای حاضر توی حیاط فقط کاج و سرو وشمشاد (علیرغم سوختن قسمت زیادی از برگهاشون) طبق معمول هر سال سبزن و حیاط هنوز اون رنگ و لعاب  خودش رو نگرفته.

 
بوی صمغ کاج قبل از شکفتن گلها خودنمایی می کنه و با  صدای جیک جیک گنجیشک و میو میو گربه و قار قار کلاغ که روی درختای بدون برگ می شینند به فضای بی روح خونه دامن می زنه. درختای برهنه ی انار هنوز هم خوابند و انگور و گردو و انجیر و سیب هم همینطور.

 
 هوای بیرون عالیه از جنس هواهایی که به درد دوین می خوره ...
 
 حیوونا هم توی این هوای لطیف دست به کار شدن چون یکی از گربه های  زرد - قهوه ای  محلمون با پیدا کردن یه جفت سیاه ( از اونهایی که فقط چشماش معلومه ) چند روزه با سر و صداهای عجیب غریب دمار از روزگار اهای محل در آوردن...

چون عدد هفت توی ایران باستان و مذهب و غیره بسیار مهم و نیکو جلوه داده شده برای همین هم من روز هفتم عید رو که از دقایقی دیگه آغاز می شه رو به فال نیک می گیرم تا بلکه یه کم از این حالت کسالت بار شهرستان نطنز در بیاییم...

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ٦ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :