سپردن

جسمم را به خاک می سپارم

  روحم را به آسمان

خاطراتم را مدفون لحظات می کنم

صدایم را به پژواک کوهها می سپارم

و احساسم را به مهتاب های شبانه یادگاری می دهم.

راز و نیاز هایم را به تسبیح گویان کوه ودشت و صحر ا.

اشک هایم را به باران و دلم را به آنانکه دوستم دارند

خدایا طاعت کم مرا بپذیر و از گناهان بسیار من درگذر...

                                                                                                                                   بر گرفته از وبلاگ رهگذر 

نظر شما چیه؟

آیا خدا...

  
نویسنده : مرتضی ; ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۸ فروردین ۱۳۸٦
تگ ها :